Een Travellerspoint blog

Door deze auteur: Uris

Zondag 30 juni: Weer thuis!

semi-overcast 20 °C

Na een paar  uur dommelen en een paar uur slaap gaan om 11 uur de lichten in het vliegtuig om een uur of 11 (1 uur Alaska-tijd) weer aan. Het ontbijt bestaat uit een breakfastsandwich met ei, een banaan, een beetje jus d'orange en uiteraard koffie. Niet  heel overvloedig, maar het kan er mee door. Precies op tijd landen we op Schiphol. Na een kwartier taxien komen we ook daadwerkelijk aan bij de gate. En zo zetten we na 3,5 week weer voet op Nederlandse bodem. De paspoortcontrole is verrassend dichtbij en zo staan we ook zo bij de bagagebanden. Daar liggen al een aantal tassen van onze vlucht maar nog niet die van ons. Er staan ook maar weinig mensen van onze vlucht te wachten, blijkbaar vliegen de meeste mensen door.
Nadat er al 10 minuten geen nieuwe tassen op de band zijn gekomen (en het Scandinavische gezinnetje naast ons steeds wanhopiger wordt) komt op het bord de mededeling dat alle bagage is gelost. Op datzelfde moment komt er ook een grote doos op de band, gevolgd door onze tassen. Ze hebben dus weer een speciale behandeling gehad.
Zonder aandacht van de douane lopen we het winkelgedeelte van Schiphol in. De trein naar Groningen vertrekt om iets over 2 en dat betekent dat wij nog wat tijd hebben om een broodje en een Vifit-drankje (helaas wel 3 dagen over datum) bij de Hema te kopen. Dan zie we op de borden staan dat onze trein niet verder gaat dan Almere, vanwege werkzaamheden. Er wordt ook omgeroepen dat er bussen rijden tussen Almere Centrum en Almere Oostvaarders. Als we even later op het perron staat wordt er aan toegevoegd dat reizigers die naar Zwolle of verder moeten beter via Amersfoort kunnen reizen, de oude route dus. We verplaatsen ons dus maar naar een ander perron, waar de trein naar Amersfoort met 5 minuten vertraging binnenkomt.
We vinden een goede plek en reizen zonder problemen naar Amersfoort. Daar moeten we 10 minuten wachten voordat de trein naar Groningen aankomt. Een dubbeldekker, en dus gaan we weer op het balkon zitten. In eerste instantie met een klef Duits stel, maar in Zwolle verhuizen we naar een ander balkon (met wat comfortabelere banken) om terecht te komen bij een jonge vader met huilende baby. Ook niet ideaal. Om kwart voor 5 komen we aan in Groningen. Na een kwartiertje lopen komen we om 5 uur thuis aan, waar Shrek en Donkey, en natuurlijk ook Jinke en Doerak, ons enthousiast begroeten.
DSC_0477.jpg
En daarmee komt een einde aan opnieuw een geweldige vakantie!

Geplaatst door Uris 14:51 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Zaterdag 29 juni: Anchorage - Seattle - Schiphol

semi-overcast 20 °C

Om 7 uur gaat de wekker alweer. Na douchen enzo gaan we eerst maar eens ontbijten, waarbij we het brood en beleg nu echt opmaken. Hierna pakken we de laatste spullen in en maken de binnenkant van de camper enigszins schoon. Ranger Lisa en onze badeendjes, die op al onze reizen meegaan, moeten hun plaatsje achter de voorruit ook weer verlaten.
DSCN1015.jpg
Nadat we ook de slaapzakken en handdoeken netjes hebben opgevouwen en de afvalwatertanks allebei hebben geleegd zijn we er in ieder geval fysiek klaar voor om de camper weer in te leveren bij Cruise America. Mentaal eigenlijk nog niet.
Via de Seward Highway rijden we naar Cruise America. Net zoals Uris de eerste meters met de camper mocht rijden, mag ze hem nu, om 5 over 9, ook weer het terrein oprijden. De mijlenteller geeft op dat moment 60.000,1 aan, wat betekent dat we deze vakantie precies 3189,0 mijl gereden hebben. Er komt al meteen iemand op ons af om de camper te inspecteren. Terwijl wij onze tassen uit de camper halen begint hij de bestuurderscabine al te bekijken. Hij mompelt meteen iets van 'looks good' en dat blijft hij gelukkig herhalen als hij ook het woongedeelte inspecteert. We kunnen dus meteen door naar het administratieve gedeelte, maar dat is vrij beperkt: we krijgen de 500 dollar borg teruggestort op de creditcard en zijn daarmee klaar. We zijn trouwens vandaag de eerste die een camper komen inleveren.
Ondertussen heeft de man van Cruise America ook al een taxi gebeld die binnen 10 minuten voor de deur staat. Als we wegrijden komen we al een andere Cruise America camper tegen, en bij een tankstation zien we ook nog 2 Cruise America campers staan. Duidelijk bezig met het volgooien van de tank voordat ze hem moeten inleveren. Maar goed dat wij hem al zo vroeg hebben ingeleverd.
Na een rit van 20 minuten met een zwijgzame chauffeur komen we om 20 voor 10 aan op het vliegveld. Uiteraard staan ook hier allemaal incheckterminals, maar wij willen graag een bemensde balie om te kijken of we nog een eerdere vlucht naar Seattle kunnen krijgen. Internationale check-in blijkt sowieso bij de balie Speciale Gevallen te moeten gebeuren, dus sluiten we aan bij mensen met honden, krukken, ernstig overgewicht en dozen vol met vers gevangen vis. Als we bij de balie aankomen worden we al snel van de illusie beroofd dat het mogelijk zou zijn om een vlucht eerder te nemen. Ze mogen namelijk niks meer veranderen aan internationale tickets. Sterker nog, het uur overstaptijd dat we in Seattle hebben is volgens de incheckmevrouw veel te kort en we zullen de overstap nooit gaan redden. Helemaal niet omdat we waarschijnlijk tegenwind hebben waardoor we pas rond half 6 zullen aankomen in plaats van 7 over 5. Heel fijn om te horen...
Terwijl we in gedachten de omroepberichten in Seattle al horen ('Last call for Mr. Drijver and  Ms. Warnar, you're delaying the flight') lopen we richting security. Daar komen we zonder problemen doorheen, waarna we in wat winkeltjes gaan kijken. Na nog een kop frappucini bij de Starbucks is het wel tijd om te gaan boarden.
DSCN1016.jpg
Vanuit het vliegtuig zien we hoe de laders ervoor zorgen dat onze tassen zo'n beetje als laatste het vliegtuig in gaan. Toch fijn om te weten dat zelfs zij weten dat we een korte overstap hebben.
DSCN1018.jpg
Iets te vroeg vertrekken we vervolgens. De vlucht is vervolgens weinig schokkend. Nog wel opvallend is dat de beenruimte deze keer zelfs meer dan voldoende is. Exact op tijd landen we in Seattle waar we uiteraard naar een gate in de uiterste hoek van het vliegveld gaan. Wij zitten al klaar om het vliegtuig te verlaten, maar helaas is de vrouw naast ons (die een nog kortere overstaptijd heeft) niet zo assertief waardoor we toch moeten wachten tot ook de 24 rijen voor ons zijn opgestaan en hun tassen hebben gepakt. En ze zullen het er wel niet om doen maar het lijkt wel extra langzaam te gaan. Uiteindelijk zijn we om 20 over 5 buiten het vliegtuig. We staan nu in terminal N en gokken gecalculeerd dat onze vlucht naar Amsterdam uit terminal S vertrekt. Tussen de terminals rijden treintjes. We moeten er 3 nemen om bij de juiste terminal te komen. Gelukkig rijden ze om de 2 minuten en sluiten ze mooi op elkaar aan. En zo zijn we na een kwartier in de juiste terminal en komen toch nog ruim op tijd bij de gate aan. We hebben zelfs nog tijd om naar het toilet te gaan en om het vliegtuig op de foto te zetten.
DSCN1019.jpg
Toch worden onze namen nog omgeroepen. Alle mensen met boardingcards van andere maatschappijen moeten die bij de balie omwisselen voor boardingcards van Delta Airlines. En daar horen wij met onze Alaska Airlines boardingcards ook bij. Helaas raken we bij deze omwisselactie ook onze boardingcards van de vlucht Anchorage-Seattle kwijt. Met de juiste boardingcards kunnen we vervolgens gaan boarden. We hebben best redelijke plaatsen. We vertrekken iets te laat omdat, zo meldt de piloot, we nog moeten wachten op de bagage van enkele passagiers. Dat zouden wel eens onze tassen kunnen zijn...
De keuze qua eten is weer chicken or pasta. Als dat op is worden we geacht te gaan slapen. Het is dan half 9 's avonds Seattle-tijd, oftewel half 8 's avonds Alaska-tijd en half 6 's ochtends Nederlandse tijd. Echt slapen lukt dan ook nog niet echt.  

Mileages:
Eindstand:   60.000,1
Vandaag gereden: 4,7 mijl
Totaal gereden:   3.189,0 mijl  

Geplaatst door Uris 14:42 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Vrijdag 28 juni: Cooper Landing - Anchorage

overcast 20 °C

Om half 9 staan we op. Ontbijten doen we in de camper, zodat we ook een beetje het brood en bijbehorend beleg kunnen opmaken. Om kwart over 10 vertrekken we van de camping. Tot aan de Tarn Lake Junction volgen we de Sterling Highway (Highway 1), vanaf daar rijden we naar het zuiden via de Seward Highway (Highway 9). Vlak voor Seward slaan we af naar de Exit Glacier.
Op de weg daar naar toe staan een paar auto's langs de weg en zien we mensen omhoog kijken. Wildlife? Wij stoppen iets verderop en lopen weer terug. Er is inderdaad wildlife in de vorm van een bald eagle, die majestueus hoog in een boom de omgeving in de gaten houdt.
270_DSCN1001.jpg
Bij de Exit Glacier kijken we uiteraard eerst in het Visitor Center waar we weer wat meer leren over het ontstaan en bestaan van gletsjers. Daarna lopen we een trail naar de zijkant van de gletsjer.
DSC_0247.jpg
DSCN1004.jpg
Helaas kunnen we niet aan de voet van de gletsjer komen, enerszijds omdat de gletsjer zich steeds verder terugtrekt, anderszijds omdat de stroom smeltwater vanuit de gletsjer nu, in het voorjaar, wel erg groot is.
DSC_0252.jpg
Als we zijn uitgekeken gaan we weer terug naar de camping waar we nog wat eten. Hierna rijden we naar Seward waar we eerst nog een bezoekje aan het Visitor Center brengen. Maar zo'n beetje alle folders daar hebben we al of kennen we al. We rijden weer verder naar downtown c.q. haven van Seward. Er zijn een paar grote parkeerterreinen maar daar moet je 5 of 10 dollar voor betalen. Dat vinden we wat veel om alleen even rond te kijken. Maar gelukkig kunnen we wel gratis 30 minuten langs de straat parkeren en dus doen we dat maar. We kijken eerst in een paar giftshops en lopen  dan naar de haven.
DSC_0260.jpg
Daar ligt weer een groot cruiseschip maar verder is het rustig. De vissers zijn blijkbaar nog op zee, want ook bij de plek waar ze normaalgesproken de vis schoonmaken is niemand.
DSC_0259.jpg
Na precies een half uur stappen we weer in de camper en rijden dan, na een tankstop, Seward weer uit. Bij de Tarn Lake Junction rijden we deze keer rechtdoor naar Anchorage. Net als afgelopen zondag is de tegenovergestelde richting erg druk. Verschil is wel dat wij nu naar Anchorage en min of meer richting huis rijden, terwijl de tegenliggers nu naar hun vakantie-/weekendbestemming rijden. In Girdwood stoppen we even om de benen te strekken. Daarna rijden we het laatste stuk naar Anchorage. Iets ten zuiden van het centrum vinden we de camping die we hebben uitgezocht. De camping ligt niet heel mooi, namelijk aan de Seward Highway, maar ligt wel praktisch ten opzichte van Cruise America. De campers staan in feite allemaal op een rij geparkeerd.
DSCN1014.jpg
De laatste avond willen we toch nog bij een Denny's eten, en daarvan blijken er 2 in Anchorage te zitten. We besluiten naar de dichtsbijzijnde te rijden. Maar de camping zit wat dichter bij het centrum dan we dachten en zo rijden we in eerste instantie de vekeerde kant op. Gelukkig is het stratenpatroon van Anchorage redelijk rechtlijnig en zo staan we alsnog redelijk snel voor de deur van de Denny's. Opnieuw is het eten weer goed en veel, net als de milkshake die we erbij drinken.
Na het eten gaan we op zoek naar een tankstation om zowel de benzinetank als de propaangastank vol te gooien. Maar bij het eerste Tesoro-tankstation dat we tegenkomen zit nog maar 1 medewerker en die mag de kassa uiteraard niet verlaten. De propaangastank mogen we niet zelf doen, dus we hebben wel een medewerker nodig. Bij het volgende Tesoro-tankstation zijn wel voldoende medewerkers, maar is de vulnippel voor RV's kapot. Ze verwijzen ons door naar de Chevron vlakbij onze camping. Nadat we eerst weer de verkeerde kant zijn opgereden lukt het inderdaad uiteindelijk bij de Chevron wel om zowel propaan als benzine te tanken.
Weer terug op de camping pakken we de tassen alvast in. Ze lijken wel een stukje zwaarder dan de heenreis. Redelijk op tijd gaan we naar bed voor onze laatste nacht in Alaska.  

Mileages:
Eindstand:   59.995,4
Vandaag gereden: 206,5 mijl
Totaal gereden:   3184,3 mijl  

Geplaatst door Uris 0:01 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Donderdag 27 juni: Homer - Cooper Landing

overcast 20 °C

De wekker gaat weer om 8 uur. Ontbijten doen we in het Duncan House Diner, dat ondanks de naam alleen open is voor ontbijt en lunch. Het restaurant lijkt wel een werkleerproject omdat er 1 oudere man rondloopt en verder alleen maar jongeren onder de 20 jaar. Het ontbijt smaakt er prima.
Na het ontbijt rijden we de Skyline-Drive, wat ook een schitterend uitzicht moet bieden op Homer. Dat zal best, maar dan moet de bewolking niet zo laag hangen als nu. Wij rijden gewoon door dikke mist en hebben soms amper 100 meter zicht.
DSC_0229.jpg
Weer beneden in Homer aangekomen rijden we naar het Pratt-museum. Dat is een natuurhistorisch museum met veel aandacht voor de flora en fauna in de omgeving.
270_DSC_0237.jpg
Daarnaast is er wat te vinden over de belangrijke rol van de visserij hier, met ook aandacht voor de gevaren die daarbij horen. We doen nog een poging om binnen 30 seconden een overlevingspak, maar falen allebei jammerlijk. We zijn allang blij dat het uberhaupt lukt om het pak aan te krijgen.
270_DSC_0231.jpg
270_DSC_0234.jpg
Er is ook een tentoonstelling over de ramp met de Exxon Valdez, die in 1989 bij Valdez op een rif liep. De hele Prince William Sound raakte daardoor besmeurd met olie, maar  uiteindelijk ook de kust bij Homer en Kodiak. We kijken naar een documentaire over deze ramp, waarbij het toch wel stuitend is om te zien hoe de hoge heren van Exxon vooral bezig waren hun eigen hachje te redden, terwijl de plaatselijke vissers wel een echte poging deden om de boel op te ruimen. Daarna kijken we  film over de zalm vissende beren in de McNeil River. Ook daar kun je aan bearviewing doen, maar dan moet je eerst aan een loting meedoen. Per jaar zijn er maar 250 man die erheen kunnen.
Om een uur of 1 zijn we wel uitgekeken en gaan we weer verder. Via de Sterling Highway rijden we naar het noorden. Bij Ninilchik kijken we even bij een Russisch Orthodoxe kerk, maar echt interessant ziet het er niet uit. Een stukje verderop, bij Clam Gulch stoppen we ook even, nu om even om het strand te kijken.
DSCN0991.jpg
Hier zijn mensen bezig met 'clamming', oftewel het opgraven van Razor Clams uit het zand. Razor Clams zijn een soort van langwerpige mosselen. Niet echt onze liefhebberij en dus rijden we maar snel weer verder. Na nog een tankstop slaan we bij Kasilof af richting Kenai City. Op deze weg komen we al snel een spooklopende caribou tegen die we maar even de ruimte geven.
DSC_0240.jpg
In Kenai City kijken we eerst in het Visitor Center. Daarna rijden we naar de Old Town, de belangrijkste attractie van Kenai City. Echt groot is het niet. Het gaat vooral om de Russische kerk, de Holy Assumption of the Virgin Mary. Helaas is de kerk al dicht.
DSC_0243.jpg
Mede door de grijze luchten is de omgeving enigszins deprimerend, wat Mellius zich opeens ook weer kan herinneren van 2005. Er moet ook nog een nagebouwd fort te zien zijn, maar als we er al 3 keer langs zijn gereden snappen we dat daarmee een ietwat uitvergrote blokhut mee wordt bedoeld. Tijd om snel weer verder te gaan.
Via Sodotna en Sterling rijden we om een uur of 6 Cooper Landing binnen. Omdat we het wat saai vinden om weer naar dezelfde camping te gaan als een paar dagen geleden zoeken we eerst nog naar een andere camping. Maar de keuze qua campings en ook qua restaurants is toch beperkter dan we ons meenden te herinneren, en zo komen we toch weer uit bij de camping van de Kenai Princess Wilderness Lodge. Daar is nog precies 1 plekje vrij. De vrouw bij de receptie herkent ons nog en dat scheelt qua administratieve rondslomp.
DSCN0994.jpg
Eten doen we weer in de Lodge, maar nu in de bar die wat goedkoper is dan het restaurant. De burgers smaken redelijk. We hebben een ober die zichzelf heel erg cool vindt, maar wij vinden hem niet zo heel erg goed. Een uurtje naar het eten gaan we naar de hot tub van de Lodge. Die is inderdaad erg hot, enige afkoeling zo nu en dan is wel nodig. Tegen elf uur gaan we weer terug naar de camper. Daar profiteren we nog van de goede internetverbinding om het weblog up te daten. Het uploaden van de foto's kost dan toch nog zoveel tijd dat we pas tegen 2 uur richting bed gaan.  

Mileages:
Eindstand:   59.788,9
Vandaag gereden: 161,6 mijl
Totaal gereden:   2.977,8 mijl

Geplaatst door Uris 14:39 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Woensdag 26 juni: Bearviewing in Hallo Bay

23 °C

De wekker gaat al om 10 voor 4, en om 4 uur lukt het ons om uit bed te komen.Na een snel ontbijt rijden we om iets over half 5 weg van de nog erg rustige camping. Om kwart voor 5 zetten we de camper neer op de het 'Lang parkeren'-terrein van het vliegveld. Al snel komt Jenna aanrijden om ons op te pikken en naar de hangar te brengen. Een paar passagiers zijn er dan al, terwijl de piloten druk bezig zijn met de laatste voorbereidingen en het warm laten draaien van de motoren van de vliegtuigen. In de hangar moeten we nog een verklaring ondertekenen dat we vrijwillig meegaan en ons bewust zijn van de risico's. Verder krijgen we nog een pakketje met een zwemvest aangereikt en hoge lieslaarzen die we meteen moeten aantrekken. Bij het vliegtuig krijgen nog wat meer instructies. In totaal gaan er 15 mensen mee, verdeeld over 3 vliegtuigen (Cessna 206).
DSC_1447.jpg
Wij hebben 2 plekken achterin toegewezen gekregen. Echt ruim zit het niet, maar ook weer niet heel veel krapper dan de gemiddelde economy-class.
DSC_0050.jpg
Om kwart voor 6 stijgen we op. De vlucht zelf is ook al leuk, omdat we op betrekkelijk lage hoogte over de besneeuwde bergen vliegen. Dat levert een schitterend uitzicht op.
E3E1D6D82219AC6817C0E741028D34E9.jpg
DSC_0029.jpg
E421C4E12219AC6817AF67CF2F2DFCDC.jpg
Na ongeveer anderhalf uur vliegen landen we op het strand in Hallo Bay. Het strand is nu net breed genoeg voor het vliegtuig. Hallo Bay maakt deel uit van het Katmai National Park, waar je alleen per vliegtuig of met de boot kunt komen.
DSC_0051.jpg
De piloten hebben vanuit het vliegtuig de eerste beer gespot, en daar lopen we dan ook meteen heen. We lopen door terrein dat bij vloed onder water staat en nu ook nog behoorlijk drassig is. De lieslaarzen bewijzen meteen hun nut.
DSC_0080.jpg
Na een klein stukje lopen zien we meer inderdaad, die rustig loopt te grazen. Want zo leren we van de gidsen, deze beren grazen zo'n 18 uur per dag om op gewicht te kunnen blijven. De beer kijkt even op maar stoort zich verder niet aan ons als we op 30 meter afstand van hem gaan zitten.
DSC_0058.jpg
Bij elke beweging van de beer hoor je aan alle kanten het geklik van de camera's. Onze fototoestellen steken trouwens maar schraal af tegen de apparatuur en enome lenzen die sommige mensen meesjouwen.
Al vrij snel komt een tweede beer aanlopen. Volgens de gidsen de grootste beer in het gebied, en ook de meest dominant. Hij heeft ook een dominerend loopje, de 'cowboy-walk' zoals de gidsen het noemen.
DSC_0076.jpg
DSC_0073.jpg
De eerste beer gaat de confrontatie niet aan en loopt snel een stukje verder. Een van de gidsen ziet vervolgens nog ergens een poot van een beer boven een boomstam uitsteken. Scherp gezien, want er ligt inderdaad een beer wat te dutten.
DSC_0086.jpg
Als wij er aan komen staat ie op, gaat even de struiken in om zijn rug te krabben en komt vervolgens weer vol in beeld om te gaan grazen. Hij komt daarbij steeds dichter bij onze groep, tot er uiteindelijk nog maar zo'n 20 meter afstand over is.
DSCN0906.jpg
Intussen is er ook nog een vierde beer aan komen wandelen. Een vrouwtje waarschijnlijk, want er vindt geen confrontatie met de derde beer plaats. Ze lopen nog een tijdje gezamenlijk op, zonder dat er trouwens echt communicatie tussen de twee plaatsvindt.  
DSC_0130.jpg
DSC_0140.jpg
DSC_0132.jpg
Onze piloot/gids vertelt ons ondertussen, nadat hij hoort dat we uit Nederland komen, dat er een paar dagen geleden nog 2 journalisten mee waren geweest van de grootste Nederlandse krant. Die zullen dan wel van de Telegraaf zijn geweest, dus de komende weken de Reiskrant maar een beetje in de gaten houden. Onze tijd voor de bearviewing zit er dan ook alweer bijna op, maar we blijken nog een uurtje extra te mogen blijven. We lopen wel alvast weer wat richting de vliegtuigen, achter beer 3 en 4 aan, en komen dan de eerste beer weer tegen. Die staat hier duidelijk onderaan in de hierarchie want opnieuw gaat hij er vandoor. De gidsen krijgen dan de melding dat voorbij de vliegtuigen, op het strand, een moederbeer met 2 cubs zijn gesignaleerd. Uiteraard lopen we er snel heen, voorzover de lieslaarzen en het drassige zand het toelaten. Op het strand zit ook nog een andere beer, die eigenlijk niet helemaal de aandacht krijgt die hij verdient.
DSCN0947.jpg
Maar iedereen gaat toch voor de moederbeer met de kleintjes. En die zien er ook wel heel schattig uit. Moederbeer is aan het 'clammen', schelpen of krabjes aan het opgraven, terwijl de cubs aan het spelen zijn.
DSCN0950.jpg
DSC_0174.jpg
DSC_0168.jpg
DSCN0966.jpg
DSCN0968.jpg
DSCN0980.jpg
Zoiets te mogen zien bij een bearviewing is toch de kers op de taart. Na een kwartier moeten we toch echt weer terug naar de vliegtuigen. Terwijl we daarheen lopen vertrekt ook net een andere groep met 2 vliegtuigen. Het strand is intussen een stuk breder geworden. Nadat de foto's met vliegtuig zijn gemaakt stappen we in en stijgen we weer op. Een hele ervaring rijker.
DSC_0200.jpg
Zoals al voorspeld door de gidsen valt bijna iedereen op de terugweg in slaap, ondanks het schitterende uitzicht. Om half 1 zijn we weer terug op vliegveld van Homer. Na nog wat laatste plichtplegingen nemen we afscheid van de gidsen en lopen we weer terug naar de camper. Als bonus lopen daar dan nog een moose met 2 schattige jonkies. Ook indrukwekkende beesten.
DSC_0216.jpg
DSC_0215.jpg
We rijden weer terug naar de camping waar we eerst nog maar een anderhalf uur gaan slapen, om het slaaptekort van afgelopen nacht een beetje te compenseren. Na nog wat te hebben gegeten lopen we naar de Time Bandit Shop, een winkel die merchandise verkoopt van de Time Bandit. Dat schip speelt een hoofdrol in de Discovery-serie 'Deadliest Catch', over kreeftenvissers, en heeft in Homer zijn thuisbasis. Leuke dingen verkoopt de shop niet, vooral zwarte truien met doodshoofden er op. Met de camper rijden we vervolgens een rondje door het centrum en kijken ook in een boekwinkel of we nog leuke boeken over Alaska kunnen vinden. Daarna is het wel tijd om te gaan eten en daarom rijden we weer terug naar de camping.
Na het eten rijden we vanuit Homer de East Hill Road op, die een mooi uitzicht zou moeten bieden op Homer en de baai. Dat klopt ook, al staan er vaak wel wat bomen voor. Naarmate we verder komen wordt de weg steeds bochtiger en smaller. Na 19 mijl houdt het asfalt op en moeten we verder over een gravel road. 3 mijl verder wordt de weg te slecht om nog verder te gaan en dus keren we daar maar om.
DSC_0227.jpg
In het begin hebben we daarbij de zon pal tegen wat rijden wel wat lastig maakt. Desondanks rijden we ongeschonden weer terug naar de camping. Daar wandelen we nog een stukje over het strand.
DSCN0989.jpg
Terug in de camper drinken we nog een biertje en gaan, mede omdat we hier een goede internetverbinding hebben en het weblog willen updaten, pas om 2 uur naar bed.  

Mileages:
Eindstand:   59.627,3
Vandaag gereden: 57,3 mijl
Totaal gereden:   2.816,2 mijl

Geplaatst door Uris 14:43 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

(Berichten 1 - 5 uit 26) Pagina [1] 2 3 4 5 6 »