Een Travellerspoint blog

Zaterdag 15 juni: Dawson City - Whitehorse

sunny 22 °C

Om een uur of 8 staan we weer op. We kunnen deze keer in het zonnetje achter de camper ontbijten.
DSC_0880.jpg
Om iets voor half 11 rijden we Dawson uit en gaan we, na nog een tankstop (benzine kost hier CDN$1,65, niet eens veel goedkoper dan Nederland) op weg naar het zuiden.We rijden over Highway 2, de Klondike Highway. Die is erg rustig, en ook behoorlijk saai. Het uitzicht bestaat vooral uit bomen en ook dat begint wel een keer te vervelen. Gelukkig kunnen we elkaar afwisselen achter het stuur. En uiteraard belanden we net weer in de wegwerzaamheden als Uris achter het stuur zit. De versmalde brug met aan weerszijden nog 20 cm ruimte is best een uitdaging, maar gelukkig halen we zonder kleerscheuren de overkant.
DSC_0886.jpg
We stoppen onderweg nog wel een paar keer, onder andere bij het uitzichtspunt op de Five Finger Rapids, een stroomversnelling in de Yukon River, waar vroeger de raderboten maar met moeite doorheen kwamen.
DSC_0892.jpg
DSC_0889.jpg
Vlak voor Whitehorse eindigt Highway 2 op Highway 1, en dat betekent dat we weer terug zijn op de Alaska Highway. Om half 7, na ruim 500 kilometer rijden, komen we aan in Whitehorse. Daar rijden we dwars door het centrum om bij een camping te kunnen komen. Maar de eerste camping die we oprijden blijkt alleen voor tenten te zijn. De tweede camping heeft alleen nog maar plekken zonder hook-up. De derde camping is nog aan het verbouwen en ontvangt nog geen gasten. Pas bij de vierde camping, Pioneer RV Park, kunnen we een plekje vinden. De mensen met een Airstream-caravan die de tweede en derde camping ook al voor ons opreden, en nu voor ons staan bij de balie, vragen zich al af of we hun zullen blijven achtervolgen. We hebben een plek in het bos gekregen, die best mooi is maar ook weer niet heel erg ruim. Het is dan ook even manouvreren voordat de camper op zijn plek staat.
DSCN0387.jpg
Omdat de camping toch alweer redelijk ver van Whitehorse is hebben we geen zin meer om nog terug te moeten rijden, en dus eten we weer in de camper. Daarna doen we ook nog maar een wasje, drinken een biertje en gaan daarna op bed. We merken dat nu 500 kilometer zuidelijker zitten, want het is om 12 uur zelfs wat schemerig. Dat is wel even wennen na anderhalve week in het licht te hebben geleefd.  

Mileages:
Eindstand:  58.200,1
Vandaag gereden: 337,2 mijl
Totaal gereden:  1.389,0 mijl

Geplaatst door Uris 0:20 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Vrijdag 14 juni: Dawson City

sunny 23 °C

We slapen min of meer uit, waarbij Uris nog even blijft liggen terwijl Mellius een poging doet om het weblog te updaten. Om een uur of 11 lopen we naar downtown, om er in de koffiebar achter te komen dat breakfast daar tot half 11 geserveerd wordt. Gelukkig zijn er ook breakfast sandwiches die wel de hele dag te krijgen zijn. En met 2 van die sandwiches (met ei en bacon/sausage) zitten we ook wel vol. In het Information Center halen we daarna nog wat folders en gaan dan weer terug naar de camping.
Vervolgens rijden we naar Gold Dredge Nr.4, die een stukje buiten de stad ligt. Hiervoor moeten we weer een heel stuk over een gravel road. Gelukkig zijn we daar al aan gewend. Aan weerszijden van de weg liggen grote bergen grind, een teken dat we de dredge naderen.
DSCN0284.jpg
Bij de dredge zit een vrouw die de kaartjes verkoopt. De eerstvolgende tour door de dredge is om half 2 en dat betekent dat we een half uurtje moeten wachten. Die tijd brengen we door bij de Discovery Claim, het gebied waar het eerste goud werd gevonden in 1896. Nu wordt er het een en ander getoond over de geschiedenis van het goudzoeken hier en de gebruikte technieken. Precies om half 2 zijn we weer terug. We blijken de enige deelnemers aan de tour te zijn. Onze gids is de baas van de Gold Bottom Mine Tours. Normaalgesproken doet hij geen tours, maar vandaag was er geen ander personeel beschikbaar. Hij is zelf tweede generatie goudzoeker en heeft vlakbij ook zijn eigen claim. Per jaar haalt hij daar nog zo'n 200 ounce aan goud naar boven (a $1400 per ounce). Hij vertelt erg leuk over de geschiedenis en techniek van de dredge, die aan de ene kant de grond afgroef, vervolgens zeefde en aan de achterkant de overbodige stenen weer afvoerde, vandaar de hopen grind in de buurt. Stiekem blijkt het best leuk te zijn om zo'n persoonlijke rondleiding te krijgen.
DSCN0296.jpg
DSCN0290.jpg
Deze dredge was tot 1959 in werking en heeft daarna zo'n 30 jaar in weer en wind liggen rotten. In 1992 is begonnen met de restauratie. De oude machines staan er allemaal nog. Vooral de gigantische trommel (voor het zeven van de grond) met een doorsnede van zo'n 3 meter en een lengte van 10 meter) is indrukwekkend. Na een uur hebben we de hele dredge gezien en nemen we afscheid van onze gids.
DSCN0302.jpg
Vervolgens rijden we terug naar Dawson om het Dawson City Museum te bekijken. Ook hier uiteraard veel over de geschiedenis van het goudzoeken.
DSCN0306.jpg
Er wordt ook nog een demonstratie gegeven over het zeven van de grond met behulp van een  rocket box.
DSCN0311.jpg
Nadat de overgebleven grond in een goldpan verder wordt gefilterd  verschijnen er, ook tot verrassing van de demonstratrices, 2 klompjes goud.We krijgen ook nog het smelten van het goud te zien, en voelen hoe zwaar goud wel niet is. Tenslotte vertelt een echte goudzoeker nog het een en ander. Hij laat ons ook een goudstaaf zien (en voelen) ter waarde van zo'n $35.000.
DSC_0876.jpg
Na de demonstratie bekijken we de rest van het museum inclusief de locomotievenloods met daarin de locomotieven van de Klondike Mines Railway die van 1905 tot 1919 rondom Dawson heeft geopereerd. Om half 6 hebben we het hele museum wel gezien en stappen we weer in de camper om terug te rijden naar camping. Daar eten we nog een fruithapje en rusten nog wat uit. Vervolgens lopen we terug naar downtown om wat te gaan eten. Deze keer vinden we wel snel goed restaurant, waar we met creditcard kunnen betalen. Na het eten wandelen we een stuk langs de Yukon River en maken nog wat foto's van Front Street.
DSCN0333.jpg
DSCN0336.jpg
DSCN0335.jpg
Uiteindelijk komen we uit bij het veerpontje dat net aanlegt. We kunnen dus nog mooi even mee.
DSCN0347.jpg
Aan de overkant wandelen we ook nog een stukje, om vervolgens net te laat weer aan te komen bij het veerpontje. Een kwartiertje later kunnen we alsnog mee.
We lopen meteen door naar Diamond Tooth Gertie's, waar de half 11 show net halverwege is. We zien nog net hoe 3 Duitsers (om een of andere reden komen we hier busladingen Duitsers tegen, terwijl we de hele vakantie nog maar 2 Nederlanders zijn tegen gekomen) en een Amerikaan samen met de dansmeisjes hun danskunsten mogen vertonen. Leuk die publieksparticipatie bij dit soort shows. Ze doen het trouwens nog best goed.
DSCN0363.jpg
Na deze show bestellen we nog een biertje en besluiten om dan ook de volgende show, om 12 uur, nog maar te gaan bekijken. De zaal heeft ook nog een soort balkon waar je kunt zitten. De plek waar je het beste uitzicht hebt op het podium is daar nog vrij dus daar gaan we zitten. Volgens de folder zijn de shows van 20.30, 22.30 en 0.00 naughty, naughtier, naughtiest, dus we zijn benieuwd naar deze laatste show. En inderdaad zijn de danseressen nu iets bloter en zijn de dansjes uitdagender.
DSCN0374.jpg
Sowieso is de sfeer van de show heel anders, meer show en minder cabaret.
DSCN0380.jpg
Ook hoeft het publiek nu niet meer mee te doen. Vast omdat het publiek dat dat leuk vindt, de bejaarden van de cruiseschepen, nu niet meer in de zaal zitten. Na de show drinken we nog een biertje en gaan om kwart over 1 maar weer eens richting camper. Als we buiten komen keert een gevoel van vroeger weer terug: als het heel laat geworden was in de kroeg en de zon alweer op was  als je de kroeg uitkwam. Het verschil is dat nu de zon nog niet eens is ondergegaan. Terug in de camper gaan we maar snel naar bed.  

Mileages:
Eindstand:  57.862,9
Vandaag gereden: 22,9 mijl
Totaal gereden:   1.051,8  mijl

Geplaatst door Uris 22:31 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Donderdag 13 juni: Tok - Dawson City

semi-overcast 22 °C

We staan iets vroeger op, en ontbijten vandaag in de camper. Om 20 voor 10 verlaten we de camping. We rijden eerst nog een stuk over de Alaska Highway tot we na 11 mijl bij Tetlin Junction de Taylor Highway oprijden (highway 5). Dat is een mooie bochtige weg, die nog redelijk geasfalteerd is. Net nadat Uris het stuur weer heeft overgenomen komen we echter wegwerkzaamheden tegen, en is het even flink hobbelen.
DSCN0264.jpg
Na 66 mijl, vlak voor Chicken, verlaten we het asfalt definitief en gaat de weg over in een gravelweg. In Chicken kijken we in de giftshop, waar Mellius nog een shirt koopt met 'I survived the Top of the World Highway'. Een beetje voorbarig misschien, want we hebben tot nu toe alleen nog maar de weg naar de Top of the World Highway gehad.
270_DSC_0824.jpg
In ons enthousiasme om weer verder te rijden vergeten we vervolgens om nog in downtown Chicken te kijken, dat wil zeggen de 3 huisjes die je ziet als je Chicken googelt. Na Chicken begint het echte hobbelen, 40 mijl lang tot aan de grens met Canada.
DSC_0831.jpg
DSC_0827.jpg
Gelukkig is het goed weer (geweest) waardoor de weg er relatief goed bij ligt. Na de afslag naar Eagle gaat de Taylor Highway over in de Top of the World Highway.
DSCN0277.jpg
De weg gaat over de bergruggen (vandaar de naam) dus we hebben de hele tijd een mooi uitzicht. Er is weinig ander verkeer, en de meeste voertuigen die we tegenkomen zijn campers.
DSC_0828.jpg
Grappig is wel dat iedereen naar elkaar zwaait. De weg is erg stoffig, wat betekent dat wij met een grote stofwolk achter ons aan rijden, en na elke tegenligger even niks zien vanwege zijn stofwolk. We komen ook een paar vrachtwagens tegen die full-speed doorstomen.
DSC_0855.jpg
Vlak voor de grens staat een welkomstbord van Alaska. Ondanks dat wij Alaska nu verlaten is het voor ons ook interessant genoeg om te fotograferen. Daarvoor moeten we wel even geduld hebben want er zijn net 3 bussen vol bejaarden van de Holland-America Line aangekomen.
DSCN0269.jpg
DSC_0838.jpg
Uris rijdt vervolgens de camper de grens over, en dat betekent dat zij de vragen van de douanier mag beantwoorden. Maar die zijn niet al te lastig en dus kunnen we al snel verder, met een Canadese stempel in ons paspoort. Meteen over de grens staat een groot bord dat aangeeft dat we in Yukon zijn en dat moet natuurlijk ook even op de foto.
DSC_0843.jpg
Volgens ons reisboek zou de weg vanaf de grens geasfalteerd moeten zijn. Het begin is hoopvol met inderdaad asfalt en zo nu en dan een stuk gravelroad, maar na een paar mijl houdt het asfalt echt op om pas 60 mijl verderop, vlak voor Dawson City, weer terug te keren. We hobbelen dus weer vrolijk verder. De weg blijft mooi en rustig. Om 4 uur is het weer tijd voor ons dagelijkse regenbuitje, wat wel een extra dramatisch effect op het uiterlijk van de achterkant van de camper heeft. Om iets voor zessen komen we aan bij de Yukon River, aan de overkant van Dawson. Er is een gratis veerpontje dat toevallig net aan het laden is als we aankomen. We kunnen er nog mooi bij, net als 2 truckcampers achter ons.
DSC_0860.jpg
Dawson blijkt vervolgens nog een echt klassiek goudzoekersplaatsje te zijn, zonder geplaveide wegen en met houten plankiers als trottoir. Haal de auto's weg en je waant je 100 jaar terug. We vinden al snel de camping in downtown Dawson, waar we meteen voor 2 nachten boeken. Na even te hebben gerust lopen we downtown maar eens door. We zijn nu in Canada en dus moeten we eerst maar eens ergens Canadeese dollars zien te krijgen. De eerste geldautomaat die we vinden blijkt echter niet te werken. Ook een leuk restaurant zien we zo snel niet, en daarom lopen we de Diamond Tooth Gertie's. Dat is een gokhal waar je ook schijnt te kunnen eten, en de place to be in Dawson. We moeten wel eerst 10 dollar entree betalen, en dat kan nog met creditcard. Verder blijk je binnen alleen met cash te kunnen betalen, maar ook de geldautomaat bij de ingang blijkt het niet te doen. We laten echter de geldzorgen eerst even achter ons, want toevallig staat net een van de shows op het punt van beginnen. De show bestaat uit een zangeres ('Gertie') en 4 can-can danseressen. Samen weten ze de sfeer uit de goudzoekerstijd behoorlijk goed op te roepen.
DSCN0356.jpg
Na een half uur is de show voorbij en vervolgen wij onze zoektocht naar geld en eten. De andere geldautomaat in het casino blijkt het ook niet te doen, en daarmee hebben we alle geldautomaten in Dawson wel gehad. We proberen dan of het bij een hotel ook lukt om bij de balie contant geld op te nemen. Nadat het meisje achter de balie ons in eerste instantie naar de bar stuurt, en de medewerker achter de bar ons weer terugstuurt naar de balie, kunnen we toch bij de balie met een creditcard geld opnemen. Met het geld op zal lopen we terug naar het casino, om er daar achter te komen dat ze daar alleen maar afhaaleten hebben, en geen echt restaurant. Maar weer verder op zoek dus. Enige probleem is nu dat het al half 10 is en daarom alle restaurants die we tegenkomen al gesloten zijn.We besluiten om dan maar in de camper te gaan eten. En de aardappels met broccoli en worstjes smaken uiteindelijk ook erg goed. Na het eten drinken we nog een biertje en gaan op de gebruikelijke tijd naar bed.  

Mileages:
Eindstand:  57.840,0
Vandaag gereden: 184,4 mijl
Totaal gereden:   1.028,9  mijl

Geplaatst door Uris 21:51 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Woensdag 12 juni: Chena Hot Springs - Tok

sunny 23 °C

Na een erg koude nacht staan we om kwart over 8 op. Omdat we gisteren al bijna 3 uur in het water hebben gelegen besluiten we het douchen vandaag maar over te slaan. Om 9 uur vertrekken we vanaf de camping. We moeten nu eerst weer de 56 mijl terugrijden naar Fairbanks. Daar rijden we uiteraard weer naar de Denny's voor ons ontbijt. De omelet met rendierworst smaakt prima.
Na het ontbijt rijden we highway 2 (Richardson Highway) op richting het zuiden. Na zo'n 15 mijl stoppen we in North Pole waar het Santa Claus House is. Hier is het het hele jaar Kerstmis.
DSCN0238.jpg
270_DSC_0797.jpg
De Kerstman zelf is ook nog aanwezig.
270_DSCN0246.jpg
En je kunt er natuurlijk alle mogelijke kerstspullen kopen. Wij houden de schade beperkt tot een hanger voor in de Kerstboom. Hierna vervolgen we onze weg naar het zuiden. Na North Pole gaat de weg al snel over in een 2-baans weg, die trouwens erg rustig is. Onderweg komen we ook nog de Trans Alaska Pipeline tegen, onder andere bij een speciale brug die de pijplijn over de Tanana River brengt.
270_DSCN0251.jpg
Na 84 mijl komen we aan in Delta Junction, waar highway 2 overgaat in de Alaska Highway. Vanuit het zuiden gezien eindigt de Alaska Highway hier dan ook, en daarom staat er een speciale milepost (mile 1422) die dat markeert.
270_DSCN0254.jpg
In het bijbehorende Visitor Centre halen we nog wat folders. Daarna gaan we verder op Highway 2, die nu dus Alaska Highway heet (toch een legendarische naam). De weg is nu nog rustiger, gemiddeld om de 10 minuten zien we een tegenligger. Om half 6, 108 mijl na Delta Junction, komen we aan in Tok, de Main Street van Alaska, en de plaats waar de laagste temperatuur ooit de VS (-83F, -65C) s gemeten. We kiezen 1 van de 6 campings uit, toevallig degene waar ook de ANWB-kampeerreizen elk jaar langskomen (zo te zien aan de vaandels achter de balie). Nadat we een plekje hebben gekregen rijden we eerst een stukje door het dorp, waarbij we in het Visitor Centre en een paar Gift shops kijken. We tanken de camper ook weer vol (37 gallon a $4,13 per gallon). Daarna zoeken we ons plekje maar eens op.
Om 7 uur lopen we naar het hoofdgebouw van de camping, want daar moet een muziekoptreden zijn. Het blijkt te gaan om Dave Stancliff & Alaska Sweetgrass. Dave is een wat oudere man, die alles aan elkaar praat; Alaska Sweetgrass bestaat een broer en zus, Huck (18) en Jordan (19) Woody. Ze spelen bluegrass-muziek, maar dan met een Alaskaanse draai er aan. Dave vertelt ook nog het een en ander over het leven in Tok, dat in de winter best zwaar is.
DSCN0256.jpg
Wij krijgen nog applaus van de hele zaal als blijkt dat we uit Nederland komen, en daarmee verreweg het verst van huis zijn. Na afloop van het leuke optreden besluiten we nog maar een CD te kopen, die wordt gesigneerd door de artiesten. Als dank mogen we nog een pin op de wereldkaart zetten, omdat ze graag willen zien waar in de wereld hun muziek gehoord wordt.
Intussen is het al bijna half 9, hoogste tijd om wat te gaan eten. Deze keer eten we in de camper, en de spaghetti smaakt prima. De rest van de avond doen we weinig bijzonders.  

Mileages:
Eindstand:  57.655,6
Vandaag gereden: 269,5 mijl
Totaal gereden:   846,6  mijl

Geplaatst door Uris 23:25 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

Dinsdag 11 juni: Fairbanks - Chena Hot Springs

sunny 23 °C

Zoals gewoonlijk staan we om 8 uur op. Douchen doen we nu weer een in de douches van de camping. Om 9 uur vertrekken we van de camping, waarna we eerst gaan tanken bij de Fred Meyer's. De camper heeft blijkbaar grote dorst, want pas na ruim 40 gallon en 160 dollar stopt de pomp. Dat betekent dat we ongeveer 4 kilometer rijden per liter benzine.
Hierna rijden we naar de Denny's voor ons ontbijt. Pas de eerste keer deze vakantie dat we bij de Denny's kunnen eten. Deze Denny's is de meest noordelijke Denny's van de wereld en daar zijn ze trots op. Het eten is weer van de vertrouwde kwaliteit.
DSC_0705.jpg270_DSC_0708.jpg
Na het ontbijt rijden we Highway 6 (Steese Expressway) op richting het noorden. Onderweg stoppen we eerst nog bij een Alaska Pipeline viewpoint waar nog wat informatie wordt gegeven over het wat, hoe, waarom en geschiedenis van de pipeline.  
DSC_0712.jpg
Iets verderop slaan we af naar de Gold Dredge nr. 8, een zogenaamde dredge die aan de voorkant grond afgraaft, vervolgens zeeft om het goud er uit te filteren en de overige stenen aan de achterkant er weer uit gooit. Op die manier maakt het apparaat zijn eigen landschap. Als we aankomen staan er wel de nodige bussen maar is het verder wel erg rustig. Het loket is dicht maar er hangt wel een briefje dat de eerstvolgende tour om kwart voor 2 is. Dat betekent 2,5 uur wachten. Na enig overleg besluiten we eerst nog in de buurt rond te kijken en dan terug te komen.
We rijden nog een stukje verder naar het noorden en rijden voorbij Fox de Elliot Highway op. Als je die uit zou rijden kom je uit op Highway 11, oftewel de Dalton Highway. Dat is de weg naar Prudhoe Bay helemaal in het noorden van Alaska die we zo goed kennen van de Ice Road Truckers. Na 5,5 mijl komen we bij de Hilltop Truckstop (die we ook kennen uit de serie). Helaas staat er maar 1 truck (wel van Carlile Transportation) en blijkt het niet heel erg bijzonder te zijn. We vinden nog wel een leuk Ice Road Truckers shirt voor Mellius maar die blijkt er niet in de juiste maat te zijn.
DSC_0717.jpg
We besluiten hierna Fox maar eens te gaan bekijken maar dat is niet meer dan een tankstation met een General Store. We zijn dus ook hier snel uitgekeken en rijden dan maar weer terug naar de Gold Dredge Nr.8. Daar is het loket intussen open en dus kunnen we tickets kopen. Die kosten maar liefst $39,95 per persoon, dus dat schept hoge verwachtingen. Nadat we nog een uurtje hebben gewacht is het half 2 en gaan we maar eens richting ingang. Het blijkt dat we in een treintje moeten stappen dat ons naar de dredge gaat brengen. Om de tijd te doden tot de trein vertrekt zingt een of andere country-artiest (die zegt nog met Johnny Cash te hebben opgetreden) wat liedjes. Om kwart voor 2 vertrekken we dan. Onder het rijden vertelt een gids het een en ander over de geschiedenis en techniek van het goudzoeken in Alaska. Langs het spoor staan verschillende medewerkers het een en ander te demonstreren.
Na 10 minuten komen we aan bij de dredge zelf waar een vrouw uitlegt hoe zo'n ding werkt. Gezien haar verhaal en de staat van de dredge rijst bij ons het bange vermoeden dat we niet op de dredge zelf mogen en dat leek ons nou juist zo leuk.
DSCN0198.jpg
Dat bange vermoeden blijkt te kloppen als we eerst een demonstratie 'gold panning' krijgen en het treintje daarna doorrijdt naar een plek met heel veel tafels, medewerkers en 'gold pans'. We krijgen een zakje stenen en mogen vervolgens zelf het goud eruit proberen te filteren. Het is even volhouden met het ronddraaien van de pan en het er uit halen van de overbodige stenen, maar uiteindelijk verschijnen dan toch hele kleine stukjes goud. Het schijnt echt goud te zijn.
DSCN0205.jpg
Als we het na afloop laten wegen zou de oogst van Mellius ongeveer 12 dollar moeten kunnen opleveren, en die van Uris 6 dollar. Met gratis koffie en koek lopen we na het 'gold pannen' nog een half uurtje rond in de verschillende giftshops totdat de trein weer vertrekt naar de ingang. Daar vertelt een gids nog wat over de Trans Alaska Pipeline en dan zit het programma er op. Conclusie: leuk, maar niet helemaal wat we ervan verwacht hadden. En eigenlijk een enorme tourist trap, erg commercieel en erg massaal (op het parkeerterrein staan dan ook minstens 10 grote touringcars).
We stappen weer in de camper en rijden terug richting van Fairbanks. Vlak voor Fairbanks slaan we af richting Chena Hot Springs.
DSC_0741.jpg
Na 56 mijl houdt de weg daar ook echt op en kun je niet anders dan het terrein van de Hot Springs oprijden. Zoals de naam al zegt kun je hier in een natuurlijk thermaalbad zwemmen. Als we bij het activity center aankomen roept een gids net om dat de 5 uur rondleiding voor het Ice Museum op het punt staat te beginnen. Wij blijken ook nog mee te kunnen. Onze camper staat toevallig bij het museum geparkeerd, en dus kunnen we nog net snel onze camera's pakken voordat de gids daar arriveert. In het Ice Museum zijn ook weer meerdere ijssculpturen te bekijken. Meest bijzondere objecten zijn wel de bar die compleet van ijs is, de weddingchapel en de 4 hotelkamers die je ook echt kunt huren. In het museum is de temperatuur zo'n 20 graden onder 0. Er zijn gelukkig parka's die je kunt lenen om je tegen de kou te beschermen. Je kunt in de bar ook nog een Martini drinken, die wordt geserveerd in een ijsglas.
DSCN0214.jpg
270_DSCN0232.jpgDSC_0775.jpg
Om kwart voor 6 staan we weer buiten en gaan we maar eens een plek voor de camper zoeken. Bij het resort is een RV-Park, waar we voor $20,- kunnen staan. Zonder hook-ups, dus geen stroom. Als we een mooi plekje hebben gevonden gaan we eerst maar eens eten, in het restaurant dat ook bij de resort hoort. Na het eten (en even uitrusten) gaan we naar de pool om te gaan zwemmen in de hot spring. Het water is erg heet zodat je zo nu en dan het gevoel krijgt dat je wordt gekookt. Er is ook nog een gewoon zwembad met een wat normalere temperatuur. We wisselen beide baden maar wat af. Om half 11 zijn we wel uitgezwommen en gaan we maar weer eens terug naar de camper. Daar drinken we nog een biertje en gaan om half 1 naar bed.  

Mileages:
Eindstand:  57.386,1
Vandaag gereden: 94,3 mijl
Totaal gereden:  577,0 mijl

Geplaatst door Uris 22:23 Gearchiveerd in Verenigde Staten Reacties (0)

(Berichten 16 - 20 uit 26) « Pagina 1 2 3 [4] 5 6 »